Labels

Showing posts with label අතිපූජ්‍ය අඹේවෙල පඤ්ඤාසාර හිමියන්. Show all posts
Showing posts with label අතිපූජ්‍ය අඹේවෙල පඤ්ඤාසාර හිමියන්. Show all posts

Sunday, June 18, 2017

අටසිල් අනුශාසනා

නමෝතස්ස භගවතෝ අරහතෝ සම්මා සම්බුද්ධස්ස
පින්වතුනි,
බෞද්ධයාගේ ප්‍රධාන පරමාර්ථය නිවන් පසක් කර ගැනීමයි. බුදුදහමෙහි ඇතුළත් කුදුමහත් සියලු පිළිවෙත් තුඩු දී ඇත්තේ ඒ සඳහා ය. ඒ පිළිවෙත් සීල සමාධි ප්‍රඥා වශයෙන් තුන් ආකාරයයි. එයිනුත් මුලින්ම පිරිය යුත්තේ සීලයයි. සීලය කියන්නේ හික්මීමයි. කය වචන දෙකේ සංවරයයි. සීලයෙන් තොර සමාධියක් නැහැ. සමාධියක් නැතුව ප්‍රඥාව වඩන්නට බැහැ. සීල සමාධි ප්‍රඥා යන ගුණාංග අනුපිළිවෙලින් වඩන්නට ඕනෑ. එහෙම නැතිව රහත් වෙන්නට බැහැ. රහත් වීමට චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කර ගන්නට ඕනෑ. ඒ සඳහා ප්‍රඥාව අවශ්‍යයි.
ප්‍රඥාව දියුණු කළ හැක්කේ දියුණු කළ සිතකයි. සිත දියුණු වන්නේ සමාධියෙන්. ඒ සමාධිය ඇති කර ගැනීමට පිරිසුදු සීලයක පිහිටන්නට ඕනෑ. ඒ නිසා අද ඔබ සිල් සමාදන් වීමෙන් කළේ ඉතාමත් ඤාණවන්ත ක්‍රියාවක්. ගිහි ජීවිතය වටා ගෙතී තිබෙන දහසක් ප්‍රශ්න අද ඔබ අමතක කළා. පෙහෙවස් සමාදන් වුණා. ප්‍රතිපත්ති පූජාවෙන් තෙරුවන් පිදීමට ඉටා ගත්තා. බුදු දහමේ විස්තර වෙන කුදුමහත් පිළිවෙත් සියල්ලම විස්තර කොට තිබෙන්නේ පණවා තිබෙන්නේ නිවන් පසක් කර ගැනීමට තුඩුදෙන විදියටයි.

Friday, September 16, 2016

ධම්මරථ සූත්‍රය

තථාගත සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවමාන කාලයේ උන්වහන්සේගෙන් බණ ඇසූ එක්තරා තරුණයෙක් පැහැදී සසුන් ගත වී භාවනා කරන පිළිවෙළ ඉගෙන විවේකස්ථානයක නැවතී කමටහන් වැඩීය. ජීවිතාන්තය දක්වාම භාවනා කළත් මාර්ගඵල ආදියත් ලැබීමට අසමත්වීය. භාවනා කරද්දී සක්මන් මලුවේදීම අපවත් විය. තව්තිසා දෙව්ලොව උපත ලැබීය. භාවනා රම්මණය තදින් ගෙන විසූ බැවින් මළ බවවත් දෙව්ලොව උපන් බවවත් හේ නොදත්තේ ය.

නමො තස්ස භගවතො අරහතො සම්මා සම්බුද්ධස්ස

Tuesday, April 26, 2016

තමා තමාගේ ලොකුම සතුරා වන හැටි


නමෝ තස්ස භගවතෝ අරහතෝ
සම්මා සම්බුද්ධස්ස
චරන්ති බාලා දුම්මෙධා
අමිත්තෙ නෙව අත්තනා
කරෙන්තා පාපකං කම්මං
යංහොති කටුකප්පලං
මෙලොව පරලොව යහපත නොදත් මෝඩයෝ කටුක විපාක දෙන පව්කම් කරමින් තමන්ටම සතුරෙකු වැනි වූ ජීවිතයකින් යුතුව හැසිරෙත්.
පින්වත්නි

Thursday, September 3, 2015

ලෝක පාලක ධර්ම

 
ලොව නිතර වෙනස් වෙයි. ලෝවැසියා ද ඒ අනුව වෙනස් වෙයි. එසේ පෙරලෙන වෙනස් වෙන ජන සමාජය ආරක්ෂා වීමට එක් සීමාවක් තිබේ. ඒ සීමාව ලෝක ධර්ම නමින් හැඳින්වේ. එයින් ලෝකයත් ජනතාවත් පාලනය වේ. “දෙව මේ භික්ඛවේ ධම්මා ලොකං පාලෙන්ති”යි තථාගත බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙසූ පරිදි ලෝක පාලක ධර්ම දෙකකි. ඒවායින් මිනිස් තිරිසන් වෙනස රැකේ.